Bu tarihçe 2006 yılında yayımlanan ve Mustafa Tokyay, Fevzi Gümrah ve Çağdaş Şimşek'in editörlüğünü yaptığı "Öncü ve Önder: ODTÜ'nün Kuruluşunun 50. Yılında Mühendislik Fakültesi" adlı eserin 241.-248. sayfalarında yer alan ve Prof. Dr. Ediz Paykoç, Prof. Dr. Tülay Yeşin ve Prof. Dr. Levend Parnas tarafından çeşitli kaynaklar ve kendi kişisel bilgileri kullanılarak hazırlanan yazıdan derlenmiş ve yine çeşitli kaynaklar kullanılarak Prof. Dr. Bülent E. Platin tarafından 2008 yılında güncelleştirilmiştir.

Makina Mühendisliği Bölümü, 1956 yılında kurulan Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nin (o zamanki adıyla Orta Doğu Teknoloji Enstitüsü) Mimarlık Bölümü'nden sonra açılan ikinci bölümüdür. 1956 yılının Aralık ayında kurulan bölüme sınav ile seçilen üçü yabancı uyruklu 24 öğrenci, 1957 yılının Şubat ayında Kızılay'da Emekli Sandığı'na ait dört katlı bir binada öğrenimlerine başlamıştır.

Enstitü, 1957 yılının sonbahar aylarında Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin bahçesindeki bir idare binasına taşınmış ve eğitim, yeni bölümlerin açılması ile kurulan barakalarda sürdürülmüştür. Makina Mühendisliği Bölümü'nden sonra Mühendislik Fakültesi'nde aynı yıl İnşaat Mühendisliği Bölümü, 1958 yılında Elektrik ve Kimya Mühendisliği Bölümleri, 1960 yılında da Maden Mühendisliği Bölümü açılmıştır.

1959 yılında TBMM'de ODTÜ kanunu kabul edilmiş ve ODTÜ resmen üniversite statüsüne geçmiştir. Makina Mühendisliği Bölümü, Mimarlık Bölümü ile birlikte ilk lisans mezunlarını 1959-60 ders yılı sonunda vermiş ve 11 öğrenci mezun olmuştur. Aynı dönemde yüksek lisans programı açılmış, programa başlayan öğrencilerden beşi 1960-61 ders yılı sonunda yüksek lisans derecesini almıştır.

Kemal Kurdaş'ın 1961 yılında ODTÜ rektörü olması ile ODTÜ'nün bugünkü yerleşkesinde inşaat başlamış ve 1962 yılında Hazırlık Okulu barakaları kurulmuş, 1963 yılında da ilk olarak Mimarlık Fakültesi binası tamamlanmıştır. Alt yapının da hazırlanmasıyla ODTÜ 1963 yılında TBMM'deki yerinden ayrılmış, aynı yılın Ekim ayında ders yılına yeni kampusta başlanmıştır. Makina Mühendisliği öğrencileri, bölüm binaları henüz tamamlanmadığı için yine barakalarda öğrenim görmüştür.

ODTÜ'nün 1964 yılında 10-12, 1965-67 yılları arasında 20 binası bitirilerek hizmete açılmıştır ⁽³⁾. Makina Mühendisliği Bölümünün bugünkü A binası 1964 yılında bitmiş, C binası 1965, B binası ise 1968 yılında tamamlanarak bölüm idaresi, ofisler, sınıflar ve laboratuarlar bu binalara geçmiştir.

ODTÜ, kurulduğu 1956-57 ders yılında öğretime 6'sı tam görevli, 12'si ek görevli toplam 18 öğretim elemanı ile başlamıştı. 1963-64 ders yılında Makina Mühendisliği Bölümünde görev yapan öğretim elemanlarının sayısı 16'sı tam görevli olmak üzere 32' ye yükselmiştir.

Bölümün gelişmesiyle öğretim üyesi, öğrenci, idari ve teknik personel sayıları artmış, mevcut binalar ihtiyacı karşılayamaz hale gelmiştir. Bu nedenle 1974 yılında bölümün D, E, F ve G binalarının projeleri hazırlanmış ve inşaası başlamıştır ⁽¹⁾. Bu binalar 1986 ve 1993 yılları arasında tamamlanarak bölüm bugünkü fiziksel kapasitesine ulaşmıştır.

Altmışlı yılların başında çok az sayıda tam görevli öğretim üyesi ve bir laboratuvarı bulunan Makina Mühendisliği Bölümü yıllar içinde büyük bir gelişme sağlayarak gerek öğrencilerinin başarısı gerekse araştırmaları ile bugün dünyada bilim insanları tarafından çok iyi tanınan bir bölüm haline gelmiştir. Kuruluşundan bu yana katkıda bulunduğu, öncüsü olduğu, ilk olarak gerçekleştirdiği etkinlikler nitelik ve nicelik olarak oldukça fazladır.

Makina Mühendisliği Bölümü ODTÜ Mühendislik Fakültesi'nin gelişmesine önemli katkılarda bulunmuştur. Metalurji Mühendisliği (bugünkü adıyla Metalurji ve Malzeme Mühendisliği) Bölümü, bölümümüz elemanları tarafından kurulmuştur. Ayrıca Endüstri Mühendisliği Bölümü, Mühendislik Bilimleri Bölümü ve Havacılık Mühendisliği (bugünkü adıyla Havasılık ve Uzay Mühendisliği) Bölümü'nün kuruluş ve gelişmesinde Bölümümüz öğretim üyelerinin katkıları olmuştur. 1987 yılında Gaziantep Üniversitesi'ne dönüşen ODTÜ'nün Gaziantep Kampusu'ndaki ilk akademik birim olan Makina Mühendisliği Bölümü'nün 1973 yılındaki kuruluşu ve geliştirilmesinde ve son yıllarda ODTÜ KKTC Kampusu kuruluşunda bölümümüz önemli katkılarda bulunmuştur.

TÜBİTAK Isı Tekniği Araştırma Ünitesi 1971 yılında ilk defa Makina Mühendisliği Bölümü'nde kurulmuş ve 1990 yılına kadar öğretim üyelerimiz çeşitli projeler yürütmüşlerdir.

Fen ve sosyal bilimler alanlarında düzenlenen NATO destekli ileri seviyede çalışma toplantılarının (Advanced Study Institute, ASI) ilk defa ısı transferi gibi bir mühendislik dalında organizasyonu, bölüm öğretim üyelerinden bir grup tarafından 1976 yılında gerçekleştirilmiştir. Bugüne kadar her biri ısı transferi alanının güncel ve değişik bir konusunu ele alan 13 ASI organize edilmiştir. Bütün dünyadan konularında uzmanlaşmış akademisyen ve profesyonel mühendisleri, yine üniversitelerden ve sanayiden gelen diğer katılımcılarla iki hafta boyunca bir araya getiren ASI'ler, ODTÜ'den ve yurdumuzdaki diğer üniversitelerden genç öğretim üyelerinin ve tez öğrencilerinin alanlarındaki gelişmeleri ilk elden öğrenmelerine ve adlarını sadece makale ve kitaplarda gördükleri uzmanları tanıyıp uzun süreli ilişkiler kurmalarına olanak tanımıştır. Bu ilişkiler sonucunda Türkiye'den birçok öğretim üyesi ve öğrenci yurt dışına giderek ısı transferi alanında değerli çalışmalar ve katkılar yapmışlar, orada edindikleri deneyimleri kendi kurumlarına taşımışlardır. ASI'lerin yurt dışında basılan kitapları büyük ilgi görmüştür, ısı transferi konusunda yazılan makale ve kitaplarda sıklıkla kaynak olarak gösterilmiştir.

Roket yakıtı konusunda ülkemizdeki çalışmalar ilk defa bölümümüzde başlatılmıştır. 1966-1969 yıllarında bölümümüz öncülüğünde, özellikle Trakya sınırlarımızın savunulmasına yönelik gereksinim duyulan anti-tank güdümlü mermisi tasarımı ile buna uygun roket motoru, elektronik telli ve telsiz güdüm sistemiyle gerekli mekanizmaları, talim atışından sonra tekrar kullanımı sağlayacak paraşüt başlığı tamamen yerli imkan ve malzeme ile imal edilmiş ve başarıyla denenmiştir. Daha sonra mali kaynakların yetersizliği nedeniyle proje tamamlanamamıştır.

Türkiye'de ilk supersonik rüzgar tüneli Makina Mühendisliği Bölümü'nde kurulmuştur. Tünel, küçük roket modeli ve görünebilen şok dalgalarıyla TÜBİTAK dergisine kapak olmuş ve halkın yoğun ilgisini çekmiştir.

Uluslararası Isı ve Kütle Transferi Merkezi (ICHMT), 1968 yılında eski Yugoslavya'nın başkenti Belgrad'da kurulmuştur. Kurulma amacı, özellikle Amerikan ve eski Sovyetler Birliği bilim adamlarını Avrupa'da bir araya getirerek araştırma işbirliğini ve bilgi alışverişini desteklemek olan Merkez, eski Yugoslavya'daki sorunlar nedeniyle, kısa bir süre faaliyetlerini Belgrat dışında sürdürmüstür. 1993 yılında açılan bir çağrıya Türkiye adına müracaat eden ODTÜ Rektörlüğü ve TÜBİTAK Başkanlığının girişimiyle, Merkezin sekreteryası, 1994 yılında ODTÜ Makina Mühendisliği Bölümü'ne taşınmıştır ve halen faaliyetlerine devam etmektedir. 1994 senesi sonrası tüzük ve yönetmeliği değiştirilen Merkezin bugünkü amacı, ısı ve kütle transferi konularında çalışan bilim adamlarını bir araya getirerek uluslararası düzeyde bilimsel ve sosyal işbirliğini sağlayacak etkinlikleri düzenlemek ve teşvik etmektir. ICHMT, 1994 yılından 2008 yılına kadar düzenlediği ve desteklediği 48 bilimsel toplantıyla, 40 farklı ülkeden yaklaşık 5000 bilim insanı ve araştırmacıyı bir araya getirmeyi başarmıştır. Uluslararası bir yayıneviyle yapılan anlaşma sayesinde merkezin basılı yayınları ve CD'leri, Türkiye'de çok sayıda araştırmacıya ulaştırılmaktadır.

Türk Isı Bilimi ve Tekniği Derneği (TIBTD) bölümümüz öğretim üyeleri öncülüğünde 1976 yılında kurulmuş olup bu etkinlik ülkemizde ilktir. Derneğin yayın faaliyetlerinden en önemlisi olan ISI Dergisi halen düzenli olarak basılmaktadır. ISI Dergisi, konusunda, ülkemizin en saygın dergisi olma özelliğini daima korumuştur. Dernek ayrıca her iki yılda bir Ulusal Isı Bilimi ve Tekniği Kongresi (ULIBTK) düzenlemektedir. Bugüne kadar her biri ayrı bir üniversitede olmak üzere 15 ULIBTK düzenlenmiştir. Isı bilimi ve tekniği alanında üniversitelerimizde ve diğer araştırma kurumlarında yapılan bilimsel çalışmaları sanayicilerimize duyurarak araştırma sonuçlarını ve teknolojik gelişmeleri paylaşmak, bilim adamlarımızı, kamu ve özel sektör araştırmacılarını ve sanayicilerimizi bir araya getirerek iletişim sağlamak ve ortak projeler üretilmesine katkıda bulunmak amacını güden Isı Bilimi ve Tekniği Kongreleri 30 yıllık geçmişiyle ülkemizdeki en eski ve geleneksel, en geniş kapsamlı ve katılımlı bilimsel faaliyetlerden biridir.

Isıl Çevre ve Isıl İşlemler Mühendisliği Uygulamalı Araştırma Merkezi (ISILMAREN) Makina Mühendisliği Bölümü bünyesinde 1974 yılında kurulmuş ve bina fiziği, ısıtma, soğutma, iklimlendirme, enerji ekonomisi gibi konularda sanayimizin yönelttiği problemlere çözümler aramıştır. ISILMAREN tarafından yürütülen çalışmalar arasında; prefabrik duvarların ısı geçirgenliği ve ısı köprüleri (Afet İşleri Genel Müdürlüğü), soğutmalı treylerler içinde sıcaklık dağılımı (Frıntaş A.Ş.), camyünü üretimindeki gelişmenin ısı yalıtımını artırmaya etkisi (İzocam A.Ş.), alüminyum konvektörlerin çabuk ısınma ve soğumasının sonuçları (Elba A.Ş.), Kırıkkale Fabrikalarında enerji tasarrufu önlemleri (Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu) gibi projeler sayılabilir.

Makina Tasarım ve İmalat Araştırma Enstitüsü (MATİMAREN) 1979'da, Makina Tasarım ve İmalat Derneği (MATİM) 1986'da öğretim üyelerimiz tarafından kurulmuştur. MATİMAREN'in ilk projesi "MKEK Çorum Sinai Tesisleri Teçhizatı İmalatı Fabrikasının Tasarımı" 1979 yılında Hakan Teknik firması için gerçekleştirilmiştir. TPAO'ya manyetometre sehpası prototipi, Çimento San. A.Ş.'ye döner kurutucu sistemi tasarımı, SEKA'ya döner pirit kavurma fırını tasarımı, THK'ya model uçak motoru tasarımı ve imalatı MATİMAREN'in ilk yıllarında gerçekleştirdiği projelerdir. 1982 yılında Yüksek Öğretim Yasasının yürürlüğe girmesiyle birlikte, MATİMAREN enstitü statüsünü kaybederek Makina Mühendisliği Bölümüne bağlı bir araştırma merkezi haline getirilmiştir. 1982 sonrasında da MATİMAREN adına çok sayıda sanayi projesi gerçekleştirilmiştir. MATİMAREN'de oluşan bilgi birikimini ülkemiz sanayici, mühendis ve akademisyenleriyle paylaşmak amacıyla iki yılda bir ODTÜ Makina Mühendisliği Bölümünde olmak üzere bir ulusal kongre düzenlenmesine karar verilmiş ve MATİMAREN tarafından ilki 1984 yılında olmak üzere Ulusal Makina Tasarım ve İmalat Kongresi (UMTİK) düzenlenmeğe başlamıştır. Giderek ülkemiz sathında tanınan, saygın bir kongre olan UMTİK, 1996 yılından itibaren uluslararası bir kongre haline gelmiştir. Üniversitemizin 50. kuruluş yılında, UMTİK 2006 Kongresi üniversite ve sanayiden çok sayıda yabancı ve Türk katılımcılarla Kuşadası'nda gerçekleştirilecektir.

Orta Doğu Teknik Üniversitesi Bilgisayar Destekli Tasarım, İmalat ve Robotik Araştırma ve Uygulama Merkezi (ODTÜ-BİLTİR Merkezi) 1984-1992 yıllarında ODTÜ Makina Mühendisliği Bölümü'nün bir grup öğretim üyesinin öncülüğünde yapılan çalışmalarla 1992 yılında ODTÜ Rektörlüğü'ne doğrudan bağlı olarak kurulmuştur. Bu alanda Türkiye'de öncü olmuş, ileri teknoloji olanaklarının endüstrimize tanıtılmasında ve endüstriyel projelerde görev üstlenmiş, ayrıca bu teknolojilerin kullanılmasının ülkemizde yaygınlaşmasında önemli katkılarda bulunmuştur. Çok sayıda nitelikli uzman mühendisin ilgili alanda yetişmesine ve lisansüstü çalışmalarına olanak sağlamıştır. ODTÜ-BİLTİR Merkezi CAD/CAM alanında ülkemizde kurulan ilk merkez olma özelliği ile diğer üniversitelerimize de örnek olmuştur. 1999 yılında yeni bir yapılanma sürecine giren ODTÜ-BİLTİR Merkezi, üniversitenin çeşitli fakülte ve bölümlerinden öğretim üyelerinin katılımıyla oluşturulan Endüstriyel Tasarım-Üretim Birimi, Otomasyon-Robotik-Elektrik-Elektronik Birimi, Sayısal Modelleme Analiz-Tasarım Birimi, Ürün Kullanımı Test Birimi ve Savunma Sistemleri Birimiyle disiplinlerarası ar-ge çalışmalarını yapabilecek, nitelikli araştırmacı potansiyeline sahip olmuştur. Sürekli gelişim içinde bulunan ve yüksek teknoloji içeren bir alt yapıya sahip olan merkezde halen 16 ayrı disiplinden 100'ün üzerinde öğretim üyesi yer almaktadır.

Üniversiteleri ilgilendiren önemli konularda da ODTÜ Makina Mühendisliği Bölümünce benimsenen etkinlikler örnek oluşturmuştur. Örneğin, Yüksek Öğretim Kanunu uyarınca bölümümüzde oluşturulan ve yıllarca uygulanan Anabilim Dalları ve Bilim Dalları daha sonra aynı kanun çerçevesinde oluşturulacak Doçentlik Bilim Dalları için birçok üniversitenin önerileri arasında ODTÜ Makina Bölümü önerisi olarak kabul edilmiş ve daha sonraki yıllarda doçentlik sınavlarında kullanılmıştır.

1983-84 ders yılında Makina Mühendisliği Bölümü'nün ikinci lisansüstü programı olan Nükleer Mühendisliği yüksek lisans programı açılmıştır. Türkiye'de ilk olarak gerçekleşen bu program farklı mühendislik ve fen bilimleri dallarında lisans eğitimi görmüş öğrencilere nükleer reaktörler ve yakıtlar ile nükleer tekniklerin endüstriyel uygulamaları konusunda teknik çalışmalar yapabilecek bir formasyon kazandırmak amacıyla 1992 yılına kadar etkinliğini sürdürmüş ve 25 mezun vermiştir. Daha sonra konuya olan ilginin azalması ile yürütülmesine ara verilmiştir.

Bilgisayar destekli teknik resim dersi uygulamasına Türkiye'de ilk defa 1992 yılında bölümümüzde başlanmıştır. Bölümümüzde geliştirilen bir yazılım sayesinde 2003 yılından başlayarak bu ders internet üzerinden verilebilir bir hale getirilmiştir.

1971 yılında ODTÜ'de ilk defa "Bölüm Öğrenci İşleri Ofisi" Makina Bölümünde kurulmuş ve öğrencilerle ilgili işler bölüm içinde izlenmeye başlamıştır. 1992' den itibaren yine ODTÜ'de ilk olarak ofis faaliyetlerini bilgisayar ortamına taşımıştır.

Türkiye'de ilk defa 1993-94 ders yılında bölümümüz Makina Teorisi ve Isı Transferi derslerinde bilgisayar ortamında hesaplama ve tasarım uygulamaları başlatılmıştır.

Endüstri ile bütünleşik lisans eğitimi programı Türkiye'de ilk defa bölümümüzde uygulamaya konulmuştur. Bu program kapsamındaki öğrencilerin belli dönemlerini üniversitede ders alarak, geri kalan dönemleri de desteklendikleri kurumda çalışarak geçirmeleri amaçlanmıştır. Daha sonra mezuniyet süresini uzatması nedeniyle program çekiciliğini yitirmiş ve uygulamadan kaldırılmıştır.

1996 yılında bölümümüz lisans eğitimi programı ve altyapısı ABET değerlendirilmesinden başarı ile geçerek "eşdeğer yeterlik" belgesi alınmıştır. 2004 yılında ABET 2000 kriterlerine göre yeniden değerlendirmeye alınan programımız bir kez daha "eşdeğer yeterlik" belgesi almıştır.

1956 yılında, olanaksızlıklarla ama büyük umutlarla eğitime başlayan bölümümüzün yarım yüzyıllık yaşam öyküsünü bir başarı öyküsüne dönüştüren gelişmelere bugünün penceresinden bakarak üniversitemizin kendisine misyon edindiği üç temel görev; eğitim, araştırma ve topluma hizmet açılarından bir değerlendirme yapmak doğru olacaktır.

Bölümümüz 2006 yılına kadar toplam 6089 makina mühendisi yetiştirmiş, bir kısmı bu mezunlarımız arasından olmak üzere 1361 makina yüksek mühendisi ve 82 doktora öğrencisi mezun etmiştir. Bu mezunlarımız yurt içinde ve yurt dışında pek çok önemli işlerde görev almış, bir kısmı yurt dışındaki üniversitelerde başarılı akademik çalışmalarda bulunmuş, bölümümüzün ismini uluslararası düzeye çıkartmakta önemli katkılar sağlamışlardır. Bölüm, öğrenci sayısının yüksek seviyelere çıktığı yıllarda bile eğitim kalitesini devam ettirmesini bilmiştir. Eğitim programı geçen yıllar boyunca mesleğin gerektirdiği yönde sürekli güncellenmiş, böylece bölümümüz zamana uyum göstermiştir. Ders programlarındaki değişiklikler, mesleki konularda zaman içindeki değişimler sonucu programa eklenen yeni dersler, eğitimde kullanılan araçlar, dijital dünyaya geçiş ve kazanılan bilgisayar olanakları, eğitim laboratuvarlarındaki gelişmeler ve bölümün fiziksel büyüklüğündeki artış bu gelişim ve değişime örnek olarak gösterilebilecek unsurlardır. Bugün lisans programımızda bölüm tarafından açılan 22 zorunlu ders bulunmaktadır. Bu derslerin önemli bir kısmı çok gruplu açılmaktadır. Programdaki zorunlu derslere ek olarak özellikle son sınıf öğrencileri için açılan ve meslekle ilgili güncel konuları ve teknolojileri içeren toplam 45 adet seçmeli ders bulunmaktadır. Eğitimde kullanılan malzeme test, üretim, ölçme, ısı transferi ve enerji, akışkanlar mekaniği, makina tasarım, dinamik sistemler, kontrol, mekatronik, bilgisayarlı eğitim laboratuvarları ile birlikte yoğun ve sürekli çabalar sonucu birer birer yaratılan ve zaman içinde yenilenen toplam 20 eğitim laboratuvarımız mevcuttur.

İlk yüksek lisans diplomasının verildiği 1961 yılından bu yana yüksek lisans programından yılda ortalama 27 mezun verilmiştir. Zaman içinde gelişen yüksek lisans programında 55 farklı ders açılmaktadır. Bölümümüzün araştırma kaynağının önemli bir bölümünü oluşturan mezunlarımızın ortaya çıkardıkları yüksek lisans tezleri ile görev aldıkları araştırma projeleri, ulusal ve uluslararası düzeydeki akademik yayınlarımızın önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Yüksek lisans programı öğrencilerinin önemli bir kısmı da araştırma görevlisi olarak bölümümüzün eğitim kalitesine katkıda bulunmuşlardır.

İlk doktora diplomasının verildiği 1974 yılından bu yana doktora programından yılda ortalama 2,6 mezun verilmiştir. Her geçen yıl ülkemizde yeni üniversitelerin kurulduğu ve genç nüfusun arttığı düşünüldüğünde gerek öğretim üyesi ihtiyacının karşılanması gerekse ulusal teknolojinin gelişmesinde doktora programının önemi aşikardır. Bölümümüz bu alanda da kendisini geliştirecek potansiyele sahiptir.

Bölümümüz öğretim elemanları pek çok araştırma projesinde ulusal ve uluslararası ölçekte değerli çalışmalar yapmışlardır. Ülkemiz sanayinin sorunlarına çözümler üreten, ulusal teknolojinin gelişmesi için yapılan başarılı çalışmalar yanında, çok sayıda uluslararası saygın dergide yapılan yayınlarla da bilimin gelişmesine önemli katkılarda bulunmuşlardır. Makina mühendisliği alanına giren konularda pek çok araştırma enstitüsü ve merkezin kurulmasında öncü ve lider olan bölümümüz, TÜBİTAK-SAGE gibi araştırma kurumlarının da bugünkü gurur verici duruma gelmesindeki temel unsurlardan biri olmuştur.

Bölümümüz kurulduğundan bu yana topluma hizmeti de temel misyonlarından birisi olarak kabul etmiştir. Bu alanda da en az diğer alanlar kadar özverili ve gayretli çalışmalar ile ülkesine hizmeti bir borç bilmiştir. Bunu yaparken kendi yararını değil toplumun refah ve mutluluğu ile hukukun üstünlüğünü gözetmiştir. Yargıya konu olan bir çok olayda teknik bilgisini, gerçeğe ulaşmak için, bilirkişi olarak ortaya koymuştur. Çeşitli kamu kuruluşlarının taleplerini benzer biçimde özveriyle karşılamıştır. Bölümümüzün öğretim üyelerinin bir kısmı öğretim elemanı sıkıntısına rağmen, zaman zaman çeşitli kamu kurumlarinda da görev almışlardır. Son zamanlarda üniversite çapında başlatılan Öğretim Üyesi Yetiştirme Programı (ÖYP) kapsamında bölümümüz de yer almıştır. Bu program ile ülkemizdeki değişik üniversiteler için ileride öğretim üyesi olmak üzere doktora mezunları yetiştirmek amaçlanmaktadır.

50 yıllık bu başarı öyküsünde öğretim elemanlarımız, kimi bazen yönetici olarak kimi de akademik, eğitim ve toplumsal çalışmaları ile bölümümüzün bugünkü seviyesine gelmesini sağladılar. Kimilerini zamansız kaybettik ama onları bıraktığı değerlerle hatırladık, unutmadık. Ekim 2008 itibariyle 30 Profesör, 4 Doçent, 12 Yardımcı Doçent, 5 Öğretim Görevlisi ve 48 Araştırma Görevlisinden oluşan toplam 99 kişilik bir akademik topluluğuz. Hem sayıca büyüdük hem de mesleki konuların kapsamı açısından genişledik.

24 öğrenci ile baraka sınıflarda öğretime başlanılan 1956 yılından bu yana bölümümüz fiziksel olanaklar açısından da gurur verici bir tabloya ulaşmıştır. Bugün derslikleri, laboratuvarları, ofisleri ile birlikte toplam kapalı alan 25.000 m²'ye ulaşmış durumdadır. Aynı anda 1146 öğrenciye ders verebilen toplam 16 dersliğe ek olarak 210 kişilik 2 adet toplantı salonu bu fiziksel tablonun niceliksel kısmını oluşturmaktadır. 1990'lı yılların ortalarından başlayarak tüm ofis ve sınıflar internet bağlantısı ile donatılmış ve en son olarak da kablosuz internet bağlantısına geçilmiş durumdadır. Benzer biçimde derslik ve toplantı salonları da zaman içinde geliştirilerek en son teknoloji ürünü internet bağlantılı bilgisayar sunum sistemleri ile donatılmıştır.

Öğretim üyesi, araştırma görevlisi, idari personeli, öğrencisi ve mezunu ile kocaman bir dünya kurduk. Bu dünyanın kurulmasına Bölüm Başkanlığı yaparak öncülük eden eski Bölüm Başkanlarımızın adlarını sıralayarak 52 yıllık yol hikayemizi noktalayalım: Y. Müh. Halil Kaya (1957-1959), Gunnar Meuller (1959), Y. Doç. Mahmut Mucuoğlu (1959-1961), Prof. Dr. Sadık Kakaç (1961-1962, 1969-1970), Y. Doç. Yaşar Tapan (1962-1963), Prof. Dr. Nuri Saryal (1963-1965), Prof. Dr. İlhan Onur (1965-1967), Doç. Dr. Sazi İpek (1967), Prof. Dr. Suha Selamoğlu (1967-1968), Prof. Dr. Orhan Kural (1968-1969), Prof. Dr. Alp Esin (1970-1971), Prof. Dr. Yalçın Göğüş (1971-1973), Prof. Dr. Bilgin Kaftanoğlu (1973-1977), Prof. Dr. Orhan Yeşin (1977-1978, 1982-1987), Prof. Dr. Yaman Yener (1978-1980), Prof. Dr. Ahmet Ş. Üçer (1980-1982, 1987-1990), Prof. Dr. Rüknettin Oskay (1990-1996), Prof. Dr. Ediz Paykoç (1996-2001), Prof. Dr. Eres Söylemez (2001-2003), Prof. Dr. S. Kemal İder (2003-2008).

Kaynaklar:
(1) Prof. Dr. Bilgin Kaftanoğlu, "ODTÜ Anılarım" (hazırlık aşamasında).
(2) Prof. Dr. Arif Payaslıoğlu, "Barakadan Kampusa", ODTÜ, Ankara, 1996.
(3) Kemal Kurdaş, "ODTÜ Yıllarım", METU Press, Ankara, 1998.
(4) ODTÜ Makina Mühendisliği Bölümü arşivleri.
(5) Prof. Dr. Cahit Çıray, "Havacılık ve Uzay Mühendisliği Bölümünün Kuruluşu", Öncü ve Önder: ODTÜ'nün Kuruluşunun 50. Yılında Mühendislik Fakültesi, Editörler: Mustafa Tokyay, Fevzi Gümrah ve Çağdaş Şimşek, 2006, s. 205-210.
(6) Prof. Dr. Ömer Saatçioğlu, "Endüstri Mühendisliği Bölüm Tarihi", Öncü ve Önder: ODTÜ'nün Kuruluşunun 50. Yılında Mühendislik Fakültesi, Editörler: Mustafa Tokyay, Fevzi Gümrah ve Çağdaş Şimşek, 2006, s. 179-195.
(7) Prof. Dr. Mustafa Doruk, "Metalürji ve Malzeme Mühendisliği Bölümü Kuruluş Öyküsü 1964-1970", Öncü ve Önder: ODTÜ'nün Kuruluşunun 50. Yılında Mühendislik Fakültesi, Editörler: Mustafa Tokyay, Fevzi Gümrah ve Çağdaş Şimşek, 2006, s. 249-253.